Ingrid vertellt

Oppassen!

Nu mööt wi wedder goot oppassen. Egens mööt wi ja jümmers goot oppassen, man nu mutt dat sünnerlich goot sien: Öberall sünd de lütten Schoolkinner op de Stroten.

Se goot nu erst een poor Doog hen no School, un meisttieds ward se woll ook noch vun de Öllern oder öllere Kinner bröcht un afhoolt. Man wenn'n al so groot is, wat'n no School geiht, denn will'n ja nich mehr jümmers an Mamas Hand lopen, nich? Un Mama meent viellicht ook, wat de Lütt den Weg ja kennen deiht, de kann dat al. Ja, kann he woll, man nu is allens nee un opregend un denn is de nee Fründ op de anner Strootensiet un. Nee, dat wüllt wi uns leber nich vörstellen, wüllt leber oppassen, wenn wi an'n Vörmeddag mit dat Auto ünnerwegens sünd. Un viellicht ook as Footgänger mol henkieken, wenn dor so'n lütt Schietdutt ünnerweges is un in't Speel vergitt. Worüm nich mol fründlich ansnacken un frogen, wat he oder se nich egens no School wüll? Ik weet, dat is so'n Sook, frömde Kinner ansnacken, dat deiht'n hüütigendoogs leber nich. Man egens gellt dat doch jümmers noch: "Dat bruukt een hele Dörp, een Kind optotrecken". In Kinnergoorn un School süllt de Kinner "soziale Kompetenzen" lehren. Man se sünd ja dor nich in'n Versuchslabor. Dor köönt wi ja all wat bi doon. Man ook welk Öllern mööt noch veel lehren: Nüms helpt dat, wenn se vör de Scholen een Verkehrschaos moken doot, wieldat se jemmer Lütten op't Leevst bit in de Klass fohren wüllt! Een lütten Footweg mookt frisch, Lüüd!